Σύνταξη λόγω αναπηρίας με συνέχιση εργασίας

Πνοή ανακούφισης δόθηκε τη χρονιά που μας πέρασε σε χιλιάδες συνανθρώπους μας με αναπηρία με τη ρύθμιση της Εγκυκλίου 37/2024 που επιτρέπει πλέον τη λήψη αναπηρικής σύνταξης χωρίς την υποχρέωση διακοπής της εργασίας.

Στην Εγκύκλιο 37/2024 ρητά αναφέρεται ότι «παύει πλέον να απαιτείται η με οποιονδήποτε τρόπο διακοπή της υπακτέας στην ασφάλιση, εργασίας, απασχόλησης ή ιδιότητας των ασφαλισμένων του e-ΕΦΚΑ που υποβάλλουν αίτηση για τη χορήγηση κύριας σύνταξης από κοινή νόσο». Η ρύθμιση μάλιστα εφαρμόζεται με αναδρομική ισχύ για όσες αιτήσεις συνταξιοδότησης ήταν σε εκκρεμότητα σε οποιοδήποτε στάδιο επεξεργασίας από 01/01/2024.

Αυτή η ρύθμιση έρχεται με μια σειρά από πλεονεκτήματα:

Αφενός, και εφόσον η υγεία του ατόμου του το επιτρέπει, δεν χάνει ούτε το εισόδημα του από την εργασία του ούτε όμως και την κρατική παροχή της αναπηρικής σύνταξης. Για όσο χρονικό διάστημα εργάζεται και συνταξιοδοτείται εξαιτίας της αναπηρίας, βλέπει αυξημένο το συνολικό μηνιαίο του εισόδημα.

Αφετέρου, με τη συνέχιση της εργασίας του και κατ´επέκταση τη συνήθη καταβολή εισφορών που αυτή συνεπάγεται είτε είναι μισθωτός είτε αυτοαπασχολούμενος/ελεύθερος επαγγελματίας έχει τη δυνατότητα να δει προσαύξηση της αναπηρικής σύνταξης μόλις διακόψει την εργασία του.

Ως εκ τούτου, οι εισφορές που καταβάλλει ο συνταξιούχος λόγω αναπηριας κατά τη διάρκεια της εργασίας του δεν χάνονται.

Προσοχή θέλει ωστόσο το γεγονός ότι προκειμένου να προσαυξηθεί η σύνταξη του είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι απαιτείται αίτηση και δεν είναι κάτι που γίνεται αυτόματα από τα συστήματα του ασφαλιστικού φορέα.

Μια άλλη πολύ σημαντική θετική πλευρά αυτής της ρύθμισης είναι ότι επιτρέπει τη διατήρηση της κανονικότητας στην καθημερινότητα του ασφαλισμένου και ταυτόχρονα διευκολύνει τη διαχείριση σε ψυχολογικό επίπεδο της ασθένειας εφόσον η κατάσταση της υγείας του φυσικά δεν επιβαρύνεται από το είδος της εργασίας.

Όχι μόνο για λόγους ψυχοκοινωνικής επανένταξης λοιπόν αλλά και για ενθάρρυνση του ηθικού, ο κόσμος που διαγιγνώσκεται με κάποιας μορφής αναπηρίας δεν επιθυμεί πάντα τον εγκλεισμό που τυχόν επιφέρει η διακοπή της εργασίας ούτε τις επακόλουθες συνέπειες που έχει αυτό στη ψυχική του υγεία. Θέλει να παραμένει ενεργός και παραγωγικός και πλέον με τη ρύθμιση αυτή, εφόσον μπορεί και το επιθυμεί, έχει πλέον τη δυνατότητα να το πράξει.